Yüzey Suyu Arıtma

Nehir, göl ve baraj gibi yüzey kaynaklarından alınan ham su; mevsime ve yağışa bağlı olarak bulanıklık, renk, organik madde ve mikrobiyolojik yük açısından geniş bir salınım gösterir. Bu değişkenlik, yüzey suyu arıtma tesislerinin sabit bir işletme noktasına göre değil, bir aralığa göre tasarlanmasını gerektirir. Klasik akış şeması koagülasyon, flokülasyon, çöktürme ve filtrasyon kademelerinden oluşur; içme suyu uygulamalarında buna dezenfeksiyon eklenir. Koagülasyon aşamasında suya eklenen kimyasal, kolloidal partiküllerin yükünü nötralize ederek birbirine yapışmasını sağlar. Flokülasyonda yavaş karıştırmayla bu partiküller büyüyerek çökelebilir floklara dönüşür. Çöktürme kademesinde floklar ayrılır; alan kısıtı varsa lamella plaka demetleri aynı havuzda kat kat fazla çökelme yüzeyi sağlar. Filtrasyon ise kalan askıda maddeyi tutar. Bu zincirin en kritik noktası koagülan dozudur. Yağış sonrası bulanıklık birkaç saat içinde katlanabilir; sabit doz uygulanan bir tesiste bu durum ya kimyasal israfına ya da yetersiz arıtmaya yol açar. Online bulanıklık ölçümüne bağlı otomatik doz kontrolü, hem kimyasal maliyetini düşürür hem de çıkış kalitesini istikrarlı tutar. Alg patlaması yaşanan göl kaynaklarında ve doğal organik madde içeriği yüksek sularda ozon veya aktif karbon kademesi eklenir; bu kademe tat-koku şikâyetlerini kalıcı biçimde çözer ve klorlama sırasında trihalometan oluşum riskini azaltır.